98,5 procent lub więcej karborundu węglika krzemu

Węglik krzemu Węglik krzemu (SiC), znany również jako karborund, jest związkiem krzemu i węgla o wzorze chemicznym SiC. Występuje w przyrodzie jako niezwykle rzadki minerał moissanit. Proszek węglika krzemu jest produkowany masowo od 1893 roku do użytku jako materiał ścierny. Ziarna węglika krzemu można łączyć ze sobą przez spiekanie, tworząc bardzo twardą ceramikę, która jest szeroko stosowana w zastosowaniach wymagających dużej wytrzymałości, takich jak hamulce samochodowe, sprzęgła samochodowe i płytki ceramiczne w kamizelkach kuloodpornych. Elektroniczne zastosowania węglika krzemu jako diod elektroluminescencyjnych i detektorów we wczesnych radiach zostały po raz pierwszy zademonstrowane około 1907 roku, a obecnie SiC jest szeroko stosowany w wysokotemperaturowej / wysokonapięciowej elektronice półprzewodnikowej. Duże monokryształy węglika krzemu można hodować metodą Lely; Można je pociąć na klejnoty znane jako „syntetyczny moissanit”. Węglik krzemu o dużej powierzchni właściwej można otrzymać z SiO2 zawartego w materiale roślinnym.